Meerssens Mannenkoor
dinsdag, 23 oktober 2018

Gerard Nelissen

2e Tenor Gerard Nelissen, een ware zangvogel

Met recht kun je Gerard Nelissen een ware zangvogel noemen. Geboren op 21 april 1946 in Heugem als jongste van 9 kinderen, 1 zusje en 7 broers, begon op amper 8-jarige leeftijd zijn carrière als koorzanger. Zoals dat in vroeger tijden zo vaak ging werd Gerard al snel gespot als veelbelovend sopraantje en werd lid van het kerkkoor. Hij zong, onder leiding van dirigent Gabriëls, met groot plezier kerkelijke liederen, missen, kerstliedjes vooral ook, en bleef dat ook doen, nadat zijn jongensstem brak, als 2e tenor. Op zijn 22e werd hij bovendien lid van het Heugem's Mannenkoor, waarvan hij ook nog steeds lid is, inmiddels dus al 46 jaar! Tegenwoordig wordt dat koor geleid door Manuel Speth, maar vele jaren zwaaide Kees van Kooten de baton, jaren waaraan Gerard onvergetelijke koorherinneringen verbindt. Het koor verleende namelijk in die periode diverse keren medewerking aan de uitvoering van opera's, Aïda van Giuseppe Verdi, Faust van Gounod en heel dierbaar ook: Ernani, eveneens van Verdi. Bij de herinnering daaraan krijgt Gerard bij wijze van spreken nog de tranen in de ogen, zo mooi vond hij die opera. Het instuderen vond overigens plaats onder leiding van Ed Raskin. Dat was geen sinecure want dat betekende 5 dagen in de week repetitie. Alle teksten moesten uit het hoofd natuurlijk, iets waar Gerard's voorkeur ook nog steeds naar uitgaat. Het waren kortom boeiende, enerverende, leerzame maar vooral ook onvergetelijke jaren.
Inmiddels had Gerard na de Lagere School de Ambachtschool gedaan, waar hij werd opgeleid tot timmerman. Al met al heeft hij bij verschillende bazen 46 jaar gewerkt zonder ooit één dag in de WW te hebben gezeten; hij vertelt het met gepaste trots.
Ook heeft hij vele jaren gevoetbald bij RKHSV, de Rooms Katholieke Heugemse Sport Vereniging, als linksback en wel een linksback van het type die je drie keer moest passeren voordat je hem – misschien - voorbij was.
Maar hoe komt zo'n verstokte Heugemer nu dan toch in Ulestraten terecht? Welnu, dat is weer zo'n voorbeeld van de vaak onuitwisbare ontmoeting tussen Musica en Amor. Tijdens een optreden van zijn koor op een Ceciliafeest, nu al weer 45 jaar geleden, dwaalden Gerard's ogen ondanks zijn grote zangdiscipline toch even af naar Jeanette Stevens, een Ulestratens meisje dat hij daarna niet meer heeft losgelaten. Dat vond Jeanette goed mits het wel in Ulestraten was en daar heeft Gerard dus eigenhandig zijn zangvogel-kooi gebouwd. Samen kregen ze daar 2 dochters, Wendy en Judith en genieten ze inmiddels ook van 2 kleinkinderen, Milou en Timo. En sinds Gerard wegens het klimmen der jaren het voetbal heeft opgegeven geniet de familie ieder jaar in Oostenrijk van hun grote hobby, de skivakantie.
Het lidmaatschap van Meerssens Mannenkoor kreeg 3 jaar geleden zijn beslag. Gerard zag tot zijn verdriet het ledental bij Heugem's Mannenkoor gestaag afnemen, van 60 in de jaren van bloei tot zo'n 22 nu en onzeker is hoe lang het koor zich nog kan handhaven. Voor Gerard was dat reden om in te gaan op de dringende uitnodiging van ons koorlid Wiet Lemmens om ook eens bij Meerssens Mannenkoor te komen luisteren. Dat beviel; Gerard besloot om voortaan 2 dirigenten te dienen en daar voelt hij zich heel wel bij. Het blijft ook niet bij zingen alleen, want intussen is Gerard ook toegetreden tot MMK's "Stiefbeen&Co"-service. Daar kan hij al sappige verhalen over vertellen.
Maar ik luister toch vooral naar wat vroegere koorherinneringen die Gerard maar al te graag ophaalt zoals het onvergetelijke spontane concert in Solingen tijdens de concertreis naar Winterberg waarbij Porgy en Bess werd opgevoerd. Mooi is ook het verhaal over de productie van de Aïda in 1983. Die ging ook 14 dagen in de opera in Luik maar op een gegeven dag kreeg Gerard pech met zijn auto. Dat zou betekenen dat hij de uitvoering zou missen. Maar dat wilde hij niet waar hebben. Dus snel met de fiets naar Heugem en van daaruit met de bus naar Luik om alsnog mee te schitteren in Priester- en Triomfkoor.
Dat tekent denk ik ten voeten uit het koorlid Gerard Nelissen: toegewijd, trouw en bovenal een gepassioneerd koorzanger die dat nog vele jaren hoopt te kunnen blijven doen. Daar kun je er nooit genoeg van hebben!

Karel Majoor