Meerssens Mannenkoor
zondag, 27 mei 2018

Huub Kikken

Meerssens Mannenkoor in de kijker
Huub Kikken, een welkome 1e tenor
Deze keer maken we nader kennis met Huub Kikken uit Ulestraten. Huub stelt meteen duidelijk vast dat hij het leuk vindt om zich wat uitgebreider als koorlid voor te stellen, maar dat hij niet zo nodig in de Geulbode hoeft. En dat hoeft ook niet, ook dat is vrijheid blijheid. Deze interviewtjes zijn natuurlijk allereerst bedoeld voor de onderlinge kennismaking binnen het koor.
Huub, geboren op 14 maart 1945, is een telg uit een groot Ulestratens gezin, 2e zoon van 7 jongens en 4 meisjes, waarvan er thans nog negen in leven zijn. En ook Moeder Kikken, geboortig uit Elsloo, is inmiddels 95 en woont tegenwoordig in de Wilgenhof in Bunde. Vader Kikken kwam uit Amby en werkte ondergronds in de Maurits. Hij zat daarnaast in het bestuur van Fanfare Ulestraten en kon ook goed zingen.
Huub ging niet naar de kleuterschool, maar vanaf 1951 bezocht hij de lagere school die in Ulestraten ook in die tijd al gemengd was, verdeeld over 2 klassen. Op school werd regelmatig gezongen en Huub deed daar graag aan mee. Daarnaast werd hij al gauw misdienaar. En vanaf zijn 12e was Huub lid van Jong Nederland waar hij vanaf zijn 16e leiding ging geven aan een grote groep. Hij bewaart daar hele goede herinneringen aan. Daar werd ook de basis versterkt voor Huub’s verdere zangersloopbaan. Samen met Lei Steinbusch zaliger gedachtenis, vormde hij een eigen zanggroepje waarvoor hij zo’n 5 jaar ook de gitaarbegeleiding verzorgde. Ook is Huub al vanaf zijn 9e, dus inmiddels al 60 jaar, lid van RKUVC. Hij omschrijft zichzelf als een matige maar fanatieke speler.
Na de lagere school ging Huub naar de Ambachtschool in Maastricht voor de opleiding bankwerker metaal, een opleiding die hij niet kon voltooien. 14 Jaar oud ging hij werken op de Papierfabriek Tielens, eerst op de sorteerafdeling, daarna op de bankwerkerij. Totdat hij in 1964 werd opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen en werd ingedeeld bij de Marine. Daar kreeg hij de functie van matroos-messbediende en werd gelegerd in Hollandse Rading bij Hilversum. Dat was een pittige periode, niet in het minst omdat hij iedere maandagmorgen op de fiets naar station Beek vertrok om zich weer op tijd in Hollandse Rading te melden en dan maar hoopte dat hij vrijdags bij terugkeer die fiets daar dan ook telkens weer zou aantreffen. In datzelfde jaar 1964 leerde Huub op de kermis een leuk meisje uit Neerbeek kennen, Gertie Beckers. Dat gaf natuurlijk ook een extra dimensie aan zijn diensttijd.
Afgezwaaid keerde Huub niet terug naar de papierfabriek maar werd melkventer bij Schouteten, de eerste 2 jaar nog met paard-en-wagen en vervolgens zo’n jaar of vier op de SRV-wagen. Na die periode werkte hij nog 2 jaar bij de Groothandel SRV. In 1969 trouwden Huub en Gertie in de kerk in Neerbeek. Hun huwelijk werd in 1973 gezegend met de geboorte van een tweeling: een meisje, Christianne, en een jongen, Frank. Bij RKUVC ging Huub zich ook organisatorisch inzetten. Hij was hoofd jeugdleider en begeleider van het 1e elftal. Ook beheerde hij samen met Gertie een aantal jaren de kantine van RKUVC.
Zo rond zijn 30e vond Huub een nieuwe baan bij Budé Maastricht en daar bleef hij tot zijn pensioen. Ook de muziek werd ondertussen niet vergeten. Een paar jaar was Huub slagwerker bij Fanfare Ulestraten. Maar met name het zingen werd trouw volgehouden. Ruim 30 jaar was Huub lid van het Catharina kerkkoor achtereenvolgens onder de dirigenten Jacobs-senior en -junior. Zo’n 7 jaar geleden stopte hij daar omdat het hem niet meer de voldoening gaf die nodig is voor enthousiaste koorzang. Na zijn pensionering had hij zich voorgenomen om geen verplichtingen meer aan te gaan. Maar na het bijwonen van ons kerstconcert 2 jaar geleden in Rothem, een concert dat hij als een openbaring ervoer, begon hij ernstig te twijfelen over dat voornemen, maar hij bleef nog aarzelen. Het beslissende zetje werd gegeven toen Sjef Dohmen aan de deur kwam en op de van hem bekende indringende wijze informeerde of het geen tijd werd dat Huub zijn mooie stem weer ging laten horen (goed gedaan, Sjef!)
Huub heeft daar geen spijt van, hij voelt zich thuis bij het koor en zingt met veel plezier; alleen de koororde laat nog wel eens te wensen over. Ook echtgenote Gertie juicht Huub’s deelname aan het koor toe. Hopelijk brengen zij samen die liefde en belangstelling voor het zingen ook over op de vreugde van hun “oude “dag, hun 5 kleinkinderen: Mica, Ivy, Joes, Fin en Sam.
Karel Majoor