Meerssens Mannenkoor
dinsdag, 20 februari 2018

Het Polfermolen concert

Meerssens Mannenkoor op concert in Valkenburg aan de Geul

Op de maandagavond voor Hemelvaartsdag werden tijdens de repetitie nog eens de puntjes op de “i”  gezet op zangstukken die wij zouden brengen op een internationaal treffen met drie koren in de Polfermolen te Valkenburg. 

Vol vertrouwen gingen wij dan ook op Hemelvaartsdag 17 mei  naar de Polfermolen.

Het is altijd weer een verrassing van:  wie doen er mee?, hoe ziet de zaal uit?, krijgen wij de zaal vol met publiek?, en nog andere minder belangrijke zaken.

Het eerste wat de schrijver dan ook deed was het zoeken naar een programmaboekje om te zien wat er zoal gepresenteerd zou worden. Ik mocht in het programma enkele taalfoutjes ontdekken, maar dat was niet zo verwonderlijk want het was opgesteld door onze Duitse koorvrienden.

Als eerste zou het Männerchor “Germania” Opladen  ( Opladen ligt bij Leverkusen) acte de présence geven met een zestal liederen, gevolgd door het Mannenkoor Koninklijk “Walram’s Genootschap van Valkenburg” en daarna het Meerssens Mannenkoor. Het Männerchor “Germania” zou het programma afsluiten.  Als toegift zou in  een gezamenlijk optreden van de drie koren ons lijflied worden gezongen: “De Geul “.

Het koor uit Duitsland opende zoals gezegd het concert. De schrijver was niet zo gecharmeerd van hun repertoire, maar dat kan ook gelegen hebben aan de akoestiek van de zaal want elke oneffenheid was duidelijk hoorbaar.

Hun tweede optreden was wat minder nationaal cultureel getint en was veel frivoler. Een goede invulling was het lied “Schwäbisches Echo”: de echo , gezongen door een aantal koorleden vanaf het achterbalkon van de zaal. Jammer dat dit koor alleen maar Duitse teksten ten gehore bracht, ondanks de herkomst van sommige liederen uit andere taalgebieden. Het leek soms wel een nagesynchroniseerde film.

Over het Mannenkoor Walram onder leiding van Leo van Weersch kan ik kort zijn: uitmuntend!

Het repertoire was gevarieerd zowel wat betreft de muziekkeuze als ook het taalgebruik. Zo werd het stuk “Benia Calastoria” in het Italiaans, “Slava v vysnich bogu” in het Bulgaars en Some enchanted Evening” in het Amerikaans/Engels gezongen. Ook dit laatste stuk staat op het repertoire van het Meerssens  Mannenkoor.

De uitsmijter van het Mannenkoor Walram was het lied: “ Wied es der windj” en dat in onvervalst Valkenburgs dialect.

En dan nu het Meerssens Mannenkoor. Eerlijk gezegd, als zanger, weet je niet of een optreden wel  geslaagd is. Je krijgt geen totaalbeeld van de uitvoering. Je hoort als insider wel eens wat foutjes, maar de zaal zal dat waarschijnlijk niet opmerken.

Ook ons repertoire was, net als dat van Walram, gevarieerd met Duitse, Italiaanse en Engelse liederen. Achteraf hoorde ik van meegereisde supporters dat wij  goed gezongen hadden.

Dit korentreffen was zeer geslaagd, al was het een lange avond. Een pluim op de hoed van de organisatoren. Een volle zaal heeft genoten van uitmuntende koormuziek.

Theo Zijlstra