Meerssens Mannenkoor
dinsdag, 14 augustus 2018

Galaconcert Harmonie St. Agatha Eys

Galaconcert met Harmonie St. Agatha Eys

Zaterdagavond 26 november is het Meerssens Mannenkoor opgetreden in Eys bij het 25e galaconcert van Harmonie St. Agatha Eys. Thema van het concert: 25 jaar “All around the world". In een propvolle (gym)zaal brachten wij voor de pauze samen met de harmonie een gevoelig "Benedictus", met daarin een prachtige rol voor de hobo's, en het "Santos" met een machtig opgebouwd crescendo. Beiden met onze eigen dirigent, Ger Franken, op de bok. En verder nog een snel stuk: het "Chor der Schmiedegesellen” uit de opera “Der Waffenschmied”. Daarnaast nog 3 delen uit "Les Pêcheurs des Perles" van George Bizet, met pianobegeleiding van Leon Dijkstra. Subtiel, lichtvoetig en uitbundig in afwisseling. Een heerlijk koorstuk. Ook dit stond als een huis. De harmonie zelf bracht "Washington Grays", hoe toepasselijk op dit moment en "Tintin-Prisoners of the Sun" (Kuifje en de zonnetempel). Voor mij als stripfanaat en Kuifje kenner een uitkijkertje met gespitste oren. Het werd prachtig gebracht, maar ik had er andere beelden bij. Daarna nog het "Concerto for Alto Saxophone and Band" met als saxofoon soliste uit eigen gelederen, Carmen Huppertz. Een fantastisch vertolking, vond ik. Ja en dan nog "Imagine", dé song van John Lennon. Hier in een prachtige vertolking van Pieter Nass (18 jarige tenor).

Na de pauze bracht het Meerssens Mannenkoor "Cantilena" samen met de harmonie. Vooral een klankoefening voor ons koor. Voor de Limburg “touch” in deze reis rond de wereld was gekozen voor "Mien Limburgs Landj", een loflied gemaakt door de Schintaler in een arrangement van Leon Dijkstra. Dat ging er in als koek, samen met de harmonie. Ons eindstuk was "You 'll never walk alone" met Peter Nass als solist en onder begeleiding van de harmonie. Dit werd een bemoedigend en stevig stuk. Maar er was nog meer. Wij brachten hiervoor ook nog "Gabi, Gabi", een Zuid-Afrikaans aanbiedingslied. Geheel à capella en opzwepend ritmisch. Maar door onze opstelling achter de harmonie, was het swingen in de bosjes: nauwelijks een mens kon ons zien.
Enfin, er was nog meer te horen. Allereerst het heel gevoelige "Mag ik dan bij jou" van Claudia de Breij. Het werd mooi gebracht door Peter Nass als solist met de harmonie. De harmonie bracht zelf een "Nederpotpourri", een kunstig gevlochten en vlot gearrangeerd geheel van bekende melodieën. En ook "Klezmer Clarinet" met als solist John Sevarts. Dat is oorspronkelijk joodse bruiloftsmuziek met een grote rol voor de klarinet. Die was dan weer scherp, glijdend en grommend en dan weer puntig, opzwepend en melodieus. Nou dat was klasse. De harmonie eindigde zelf met "Laridah”een kort stuk waarbij de vele mogelijkheden van een harmonieorkest langs kwamen.

Zoals vermeld stonden wij opgesteld achter het orkest in 2 lange rijen. Dat was verre van ideaal. We waren vrijwel onzichtbaar, stonden ver uit elkaar en moesten a.h.w. "over" het orkest heen zingen. En dat viel lang niet mee. Maar het had ook een positieve kant. Uw verslaggever stond nu direct achter de slagwerkgroep. Tjonge wat gebeurt daar veel, vanwege de verschillende instrumenten die zij moeten bespelen. Van triangel tot pauken, van Chinese gong tot xylofoon, van tamboerijn tot drum, van ratel tot samba's en nog meer. Het was met 4 personen een heel geren daar achter in. En allemaal heel ritmisch. Dat zie je vanuit de zaal anders nauwelijks. Ik heb me kostelijk geamuseerd.

Ja, het was een geslaagde avond. Na een af en toe wat moeizame voorbereiding, viel alles tijdens het concert zelf op zijn plaats. Kortom, eind goed al goed. Op naar de kerstconcerten. Ik heb er zin in!

Joop Kneepkens