Meerssens Mannenkoor
maandag, 17 december 2018

Louis Verleisdonk

Louis_VerleisdonkMet graagte galmen
Wanneer ik aanbel bij het karakteristieke Kunradersteen-huis aan de Lange Raarberg en de deur joyeus geopend wordt door Louis, zie je hem zijn leeftijd absoluut niet aan. En dat is des te treffender als je weet dat toen hij op 30 april 1939 in Asten als tweede van een tweeling, na een meisje (Dames gaan voor) geboren werd, door een bezoekende tante onheilspellend werd opgemerkt dat hij “het wel niet zou halen”, schriele baby als hij daar in het wiegje lag.

Maar tante had het mis, Louis groeide voorspoedig op als jongste van 8 kinderen, miste door het oorlogsgeweld in de Peel de kleuterschool, herinnert zich nog hoe de kerktoren van Asten in brand geschoten werd en bezocht de lagere school, alwaar het regelmatige kattenkwaad met strenge lijfstraffen werd bestreden.
Gezongen werd er óók op school maar welke liedjes kan Louis zich zo een twee drie niet meer herinneren.
Ook in huize Verleisdonk in Asten, waar Louis’ vader eigenaar-directeur was van het waterleidingbedrijf van Asten en omgeving, werd gezongen, vooral met Kerstmis en Sinterklaas natuurlijk. Lid van een knapenkoor was Louis niet, maar wel liep hij jaren mee in de processie, verkleed als schildknaap, of zouaaf, met speer en zong uit volle borst “Aan U, O Koning der Eeuwen”.

Daarna doorliep hij de HBS aan het Carolus Borromeus College in Helmond, een periode die met name ook gekenmerkt werd door luisteren naar de radio en het organiseren van Amerikaanse fuiven, waarbij de grammofoonplaten (Cliff Richard, Elvis Presley, Fats Domino enzovoorts) grijs werden gedraaid.

Na zijn eindexamen ging Louis eerst zijn dienstplicht vervullen. Bij de huzaren werd hij opgeleid tot Centurion-chauffeur. Hij behoorde tot de kwartiermakers in La Courtine in 1958/59 en oefende ook nog op de Lüneburger Heide. Zingen in een tank had niet zoveel zin, maar dat werd anders toen Louis na zijn afzwaaien zich inschreef in Tilburg om economie te gaan studeren. Hij werd daar lid van het Tilburgs Studenten Korps “St. Olof”, waar heel wat afgezongen werd. En dat gold nog in versterkte mate voor het dispuut Adat, waarvan hij lid werd en dat nog steeds bekend staat als een echt “zing”-dispuut. Vele liederen zitten nog gebeiteld in zijn herinnering, waarvan Louis met gedragen bariton diverse getuigenissen aflegt, o.a. met het prachtige “Mädel hält die Röcke fest”. Het voert te ver dat lied, 4 coupletten, in het kader van dit korte interview helemaal weer te geven. Het is op aanvraag bij de redactie verkrijgbaar. Maar het slot is symbolisch én veelzeggend en hier op zijn plaats:

Schenke mir dein rote Mund
Ich geb’ihn niemals wieder,
Singe dir den ganzen Tag (bis)
Meine schönste Lieder!” (bis)

Tijdens dat actieve studentenleven, waarin hij ook nog diverse bestuursfuncties vervulde en deelnam aan heel wat bierestafettes, leerde hij ook zijn latere echtgenote Emy kennen, met wie hij kort na zijn afstuderen eind 1966, in het huwelijk trad. Inmiddels was hij aangetreden bij de financieel-economische afdeling van Zwanenberg-Organon, later Akzo, in Oss, waar de eerste van hun 3 zonen werd geboren.
In 1972 stapte Louis over naar de firma Schunck en in 1977 betrok het gezin het huis aan de Lange Raarberg dat Emy’s grootvader eerder naar een ontwerp van architect Peutz had laten bouwen met toepassing van de al eerder genoemde Kunradersteen, waarvan hij een groeve bezat. Voor actief zingen ontbrak vooralsnog de tijd, maar de aandacht werd er wel weer in toenemende mate op gevestigd. Louis werd lid van het kerkbestuur, de jongens waren misdienaar in de Basiliek en Emy trad al gauw toe tot het Basilicakoor.

Toen Louis in 1995 besloot Modewarenhuis Schunck te verkopen aan Berden Mode & Wonen waren er aanvankelijk nog zoveel andere bezigheden dat georganiseerd zingen er nog niet bij was: Wielercomité, Koorschool Limburg, Tennisclub Volharding, Mergelland Marathon, Kerkbestuur en Golfclub Voerendaal vroegen nog heel veel aandacht en energie. Maar toen in 2006 door ondergetekende eens een balletje bij Louis werd opgeworpen, kwam dat precies op het juiste moment en hij trad toe tot de baritons. (Volgens echtgenote Emy is Louis eigenlijk tenor, maar zij vond dat hij maar een toontje lager moest gaan zingen na al zijn drukke besognes!).

Maar hoe het ook zij, Louis zingt met heel veel plezier bij ons koor en zet zich ook vol overtuiging in voor de PR en ons clubblad.
Zeer veel voldoening geeft hem ook de stemvorming door Hub Delamboye, waardoor 2 jaar zangles eerder, bij Madeleine Sie, weer opgepoetst kon worden.
Alleen het werven van een nieuw koorlid staat nog op het verlanglijstje, maar ja er moet ook nog wat te wensen overblijven.

Ga terug ...